"Breng je organisatie verder"
SLUIT MENU

Mythes over de arbeidsmarkt, deel 7: Matching is een kwestie van cv en vacaturetekst

Matching door het vergelijken van cv’s met vacatureteksten, dat werkt niet meer op een arbeidsmarkt met structurele krapte, stellen Wim Pelgrim en Laurens Waling. Wat werkt dan wel?

In veel organisaties wordt matching nog steeds gezien als het vergelijken van cv’s met vacatureteksten. Functietitels, diploma-eisen en trefwoorden bepalen wie wel en niet in beeld komt. Dat werkte in een relatief stabiele arbeidsmarkt, maar schiet tekort in een context van structurele krapte, snelle rolveranderingen en toenemende zij-instroom.


Serie acht mythes over de arbeidsmarkt

Het gaat toch allemaal prima op de arbeidsmarkt? Nou, niet helemaal, vinden Wim Pelgrim en Laurens Waling. In deze serie ontkrachten zij acht hardnekkige mythes over de arbeidsmarkt. Mythes die logisch klinken bij lage werkloosheid, maar die innovatie juist in de weg staan; de broodnodige innovatie die moet voorkomen dat onze arbeidsmarkt de komende jaren langzaam vastdraait. Elke maand gaan ze in op een van die mythes.

“De kernvraag is niet langer hoeveel mensen we aan het werk hebben, maar hoe talent zich ontwikkelt, beweegt en wordt ingezet in een economie waarin taken, vaardigheden en context voortdurend verschuiven.”


Wat uiteindelijk matcht, is niet wat iemand op papier heeft, maar wat iemand kan en wil inzetten in een specifieke context. Twee mensen met een vergelijkbaar cv kunnen totaal verschillend presteren in dezelfde rol. En andersom kan iemand met een afwijkend profiel precies brengen wat een team nodig heeft.

Denkfout 1: matching beoordelen op papier in plaats van op werk

De eerste denkfout is dat we matching blijven organiseren rond cv’s en vacatureteksten. Daarmee beoordelen we mensen op hun verleden, niet op hun inzetbaarheid voor het werk dat vandaag en morgen nodig is. Vacatureteksten beschrijven vaak een ideaalprofiel, terwijl het daadwerkelijke werk bestaat uit een combinatie van taken en vaardigheden die door meerdere typen mensen kunnen worden uitgevoerd.

Denkfout 2: functies zien als vaste pakketten

We blijven denken in functies als gesloten eenheden. In werkelijkheid verschuift werk continu: taken veranderen, rollen overlappen en teams ontwikkelen zich. De krapte zit vaak niet in volledige functies, maar in specifieke taken en vaardigheden die blijven liggen of werkdruk veroorzaken. Door werk niet te ontleden, sluiten we onnodig veel talent uit.

Denkfout 3: matching als administratief filter

Matching wordt vaak ingericht als een selectieproces: wie voldoet wel en wie niet. Daarmee optimaliseren we het verleden en reproduceren we bestaande profielen. Wat ontbreekt, is een inhoudelijke vertaalslag van werk naar vaardigheden, leervermogen en context. Matching wordt zo een rem op beweging in plaats van een motor. Daarmee wordt zichtbaar dat de huidige arbeidsmarktcrisis geen crisis van schaarste is, maar van verbinding.

Denkfout 4: meer data lost het probleem op

De reflex is vaak: we hebben meer data nodig. In werkelijkheid gaat het niet om meer cv-data, maar om andere data. Vaardigheden, leerervaringen, voorkeuren, context en ontwikkelpotentieel worden nauwelijks meegenomen, terwijl die juist bepalend zijn voor succes in een rol.

Met welke bouwstenen lossen we dit op?

Als we deze denkfouten willen doorbreken, vraagt dat om een fundamenteel andere benadering van matching. Niet een vacature zetten waarbij je iemand zoekt met diploma x, een werkervaring van y jaar en snel beschikbaar. Maar wat moet je wel:

  • zoek naar mensen op basis van vaardigheden, helder beschreven taken en context. Dat betekent werken met dynamische profielen waarin vaardigheden, relaties tussen skills en ontwikkelbaarheid zichtbaar zijn.
  • skills die op allerlei manieren bewezen kunnen worden. Dat vraagt om een gedeelde taal en betrouwbare bewijsmiddelen. AI kan hier helpen door vaardigheden semantisch te herkennen en verbanden te leggen die mensen zelf niet altijd expliciet maken.
  • continu blijven leren, ontwikkelen en samen vastleggen in een wallet. Dat maakt mobiliteit naar buiten je bedrijf misschien een risico, maar  interne herplaatsing, taakherverdeling en ontwikkeling wordt sneller en preciezer. 

Specialistische AI kan hierbij ondersteunen door vaardigheden semantisch te herkennen en relaties tussen skills inzichtelijk te maken. Daardoor wordt matching minder een checklist en meer een inhoudelijke analyse van ontwikkelbaarheid en context. 

In praktijktoepassingen van skills-based matching, waaronder bij 8vance, blijkt dat deze benadering kan leiden tot bredere instroom en meer interne mobiliteit. Niet doordat technologie beslist, maar doordat zij verbanden zichtbaar maakt die in traditionele matching verborgen blijven.



Laurens Waling is spreker, strategisch adviseur en Chief Evangelist bij AI-bedrijf 8vance. Wim Pelgrim is docent Nederlands, podcastmaker en schrijver van het boek Skillsgericht werken in het beroepsonderwijs.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.



×